Maurice de Vlaminck

De Franse kunstenaar Maurice de Vlaminck (1876-1958) werd geboren in Parijs. Zij vader een vlaamse musicus en zijn moeder was afkomstig uit Lorraine, Frankrijk en was eveneens musicus. In 1879 gingen zijn in Le Vésinet een westelijke voorstad van Parijs wonen.

De Vlaminck was een kleurrijk persoon. Hij was als kunstschilder een autodidact en beoefende daarnaast de wielersport. Hij voorzag met het geven van viool- en muzieklessen in zijn levensonderhoud en was tevens een beroepsmusicus in het Théâtre du Chateau d'Eau. Hij schreef ook gedichten, romans en een aantal essays.

Rond 1900 maakte Maurice de Vlaminck in Chatou kennis met de schilder Derain. Dit was een aanleiding voor hem om ook kunstenaar te worden. Andere schilders als Kees van Dongen, Max Jacob en Pablo Picasso ontmoette hij in het café Azon.
In het begin werd zijn werk sterk bïnvloed door Vincent van Gogh.

Op de tentoonstelling Salon d'Automne in 1905 ha hij zijn eerste tentoonstelling . Het werk uit deze periode wordt in het algemeen ingedeeld bij de fauvisten (de wilden), de eerste revolutionaire stroming in de schilderkunst van de twintigste eeuw.
Na zijn bezoek aan de overzichtstentoonstelling van Paul Cézanne werd zij kleurgebruik soberder.
Het werk van De Vlaminck wordt gekenmerkt door een forse, grootse, bewegende en enigszins dramatische stijl; vaak met uitgesproken gevoel voor compositie. Het belangrijkste thema in het werk van Maurice de Vlaminck is het landschap aan de Seine en het Île-de-France. Na de Eerste Wereldoorlog schilderde hij ook veel op het platteland.
Maurice de Vlaminck overleed in 1958 te Rueil-la-Gadelière. Klik hier voor een overzicht van 91 werken van de Vlaminck.

Bron(o.m.):Wikipedia

home