Andre Derain

André Derain werd bekend met zijn landschappen en, in zijn Londense periode, met zijn bruggen over de Theems en zijn schilderingen van Hyde Park. Gaandeweg, nadat hij Picasso had leren kennen, kregen zijn landschappen een geometrische abstractie.
Later maakte hij ook stillevens. Na de eerste Wereldoorlog schilderde hij veel landschappen in Zuid-Frankrijk, daartoe sterk geïnspireerd door Paul Cézanne. André Derain illustreerde met houtsneden boeken van Guillaume Apollinaire, Max Jacob en André Breton.

Vanaf 1907 houwde hij beelden uit steen. André Derain beschilderde ook veel theaterdecors. Dit na zijn grote succes in 1919 met zijn decors voor het ballet 'La Boutique fantasque' van Serge Diaghilev.
In 1920 won hij de prestigieuze 'Carnegie Price' en lag de wereld voor hem open: hij exposeerde onder meer in Berlijn, Düsseldorf, Frankfurt, Londen en New York. In 1941 accepteerde André Derain een uitnodiging van Duitsland voor een bezoek aan dat land, wat door de Duitse oorlogspropaganda werd uitgebuit.

In 1944 sloeg hij een uitnodiging af van de regering Pétain tot benoeming als directeur van de École Nationale des beaux Arts.
Na de bevrijding werd André Derain in Frankrijk gezien als collaborateur en viel hij in ongenade. Van zijn werk werden geen exposities meer georganiseerd, wat zijn relatieve onbekendheid verklaart.

Bron(o.m.):Wikipedia

home